Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Τ' αϊ Γιαννιού του Κλήδονα και η νύχτα των Περσειδών


Κάποιες νύχτες που ήταν αδύνατο να κοιμηθούμε από την ζέστη, ανεβαίναμε και κοιμόμαστε στην ταράτσα. 
Φυσικά όλη η γειτονιά το ίδιο έκανε. 
Εκεί βέβαια μέσα στην ησυχία της νύχτας ακουγόταν το κάθε τι. 
Πόσες βραδιές αλήθεια ξυπνούσα από τα ροχαλητά των αντρών που έπεφταν αποκαμωμένοι από την δουλειά. 

Και όπως οι ταράτσες των σπιτιών μας επικοινωνούσαν ήταν σαν να κοιμόμασταν όλοι μαζί σε μία τεράστια κρεβατοκάμαρα, σκεπασμένη με ένα σωρό αστέρια. 
Τα παιδιά μετρούσαμε τα αστέρια και οι μανάδες μας φώναζαν ότι θα βγάλουμε κάτι σπυράκια (δεν θυμάμαι πως ακριβώς το έλεγαν) στα χέρια αν το κάνουμε αυτό. 
Αλλά εμείς εκεί, το βιολί μας. 

Σημείωση : Η φίλη Φωτεινή με σχόλιο της μου θύμισε ότι τα σπυράκια που αναφέρω παραπάνω τα λένε μυρμηγκιές. Ευχαριστώ Φωτεινή.

Η νύχτα των Περσειδών, ήταν μαγική νύχτα εκεί πάνω στις ταράτσες και όταν γέμιζε πεφταστέρια ο ουρανός, συναγωνιζόμασταν ποιος θα πρωτοκάνει ευχές. 
Ευχές που τότε πραγματικά πιστεύαμε ότι θα γίνονταν κάποτε αλήθεια.


Θυμάμαι του Αϊ Γιαννιού του Κλήδονα τις φωτιές. 
Ανάβαμε φωτιά στην γειτονιά και καίγαμε τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια. 
Μικροί και μεγάλοι πηδούσαμε πάνω από την φωτιά. 
Ακόμα και τα μωρά, τα έπαιρναν οι γονείς τους αγκαλιά και πηδούσαν. 
 Ήταν ίσως η πιο εντυπωσιακή βραδιά της χρονιάς στα παιδικά μου μάτια και την περίμενα πως και πως κάθε χρόνο.

2 σχόλια:

  1. Στην δική μου γειτονιά δεν είχαμε ταράτσες, έτσι λοιπόν η αυλή (κοινή για τρείς οικογένειες) γινόταν τα καλοκαίρια το υπνωτήριο. Ετσι όπως τα περιγράφετε γίνονταν (α...νομίζω πως μυρμυγκιές λέγοταν αυτά που υποτίθεται θα "φύτρωναν" μετρώντας τ' αστέρια). Οσο για τις φωτιές :) παρόλο που η γειτονιά μου ήταν ένα στενό μήκους λιγότερο των 50 μέτρων και φάρδους τόσο όσο να χωρούν τα καρεκλάκια που έβγαζαν τ' απόγευμα οι γειτόνισσε, οι φωτιές άναβαν τουλάχιστον τέσσερις.
    Την καλησπέρα μου και χρόνια πολλα
    Φωτεινή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ Φωτεινή μου, τώρα που το λες, ναι, το θυμήθηκα και εγώ. Έχεις απόλυτο δίκιο. Μυρμηγκιές το έλεγε και η μητέρα μου.
    Πάλι ευχαριστώ και Χρόνια Πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή