Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

ΜΑΝΙΚΙ Νο 4

Χάνομαι συχνά, όμως όπως όλοι μας παλεύω με τους εφιάλτες της ανασφάλειας του αύριο. Ζούσαμε σε μία ροζ φούσκα. Και τώρα που έσκασε η φούσκα, δεν θέλουμε να δεχτούμε την αλλαγή. Θεωρούμε άλλωστε ότι άλλοι ήταν αυτοί που φταίνε και αυτοί οι άλλοι πρέπει να πληρώσουν. Δεν ξέρω ποιος φταίει ή αν φταίει κάποιος. Το θέμα είναι ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, αλλιώς θα μας πνίξει. Όσο λοιπόν και αν προσπαθώ να τιθασεύσω το μυαλό μου, αυτό είναι σχεδόν αδύνατον. Αυτό που κυρίως με φοβίζει δεν είναι αυτά που μας σερβίρουν μέσω τηλεοράσεως. Τρομοκρατούμαι κοιτώντας γύρω μου και βλέποντας ότι κανείς δεν αλλάζει. Μόνο αν αλλάξουμε και σταματήσουμε να τα θεωρούμε όλα τα δικά μας δεδομένα και κεκτημένα, μπορεί κάτι να γίνει. Όμως δυστυχώς παραδοσιακά σαν λαός είμαστε πάντα διχασμένοι, φροντίζοντας όλοι μόνο τα δικά μας μικροσυμφέροντα, έστω και αν χρειαστεί για να τα διατηρήσουμε να πατήσουμε πάνω στους γύρω μας. Όμως ας μην σας κουράζω άλλο με τους δικούς μου εφιάλτες.

Ας πάμε στην ραπτική.

Επανέρχομαι με 2 νέα σχέδια

Κόβουμε από την βάση προς τον ώμο, ανοίγουμε και έχουμε το παραπάνω σχήμα.


Βασικό όπως πάντα

Προσθέτουμε στην βάση 10 εκ ακόμα

Κόβουμε από την βάση πάλι προς τα πάνω και σχηματίζουμε το πατρόν μας όπως στο ανωτέρω

Τα ξαναλέμε. Γεια σας προς το παρόν.

1 σχόλιο:

  1. πολύ χαίρομαι που ξανάρθες...όντως οι καιροί είναι δύσκολοι...θα τα καταφέρουμε...ας κρατήσουμε το ηθικό μας ψηλά eviv

    ΑπάντησηΔιαγραφή